دو سه روزي است كه دوباره درد يكي از دندوناي عقلم داره حسابي اذيتم ميكنه ، حدود دو هفته پيش بود كه عكسي كه از تموم دندونام گرفته بودم را بردم نشون دكتر دندانپزشك نزديك خونه مون دادم كه بعد از ديدن عكس گفت دندون عقل پايين سمت چپ به عصب رسيده و بايد فوري بكشيش و ادامه داد كه كشيدنش هم با توجه به استقرار دندون توي فك و نزديك بودنش به عصب به اين راحتي ها نيست و جراحي داره و جراحي اش را هم بايد يه دكتر متخصص انجام بده و نهايتا اينكه كار خودش نيست، بعدش هم يه جورايي دندونم را پانسمان كرد تا كمتر اذيت بشم. تا چند روزي از درد و زجركشيدن و اين چيزها راحت بودم و خلاصه بي خيال كشيدن دندون لامصب شدم، شايد چون نه حالش را داشتم و نه حوصله اش را. اما حالا بنظر مي ياد كه انگار قضيه جديه و بايد يه كارايي كرد... ديشب براي اينكه بجاي مصرف مسكن ايبو پروفن ۴۰۰– كه حالا مجبورم براي خلاصي از درد هر چند ساعتي يكي اش را بندازم بالا- از اسپري بي حس كننده استفاده كنم، رفتم و يكي از نوع توليد داخلش را خريدم، موقع زدن اسپري بي حس كننده به دندونم -كه باور كنيد اثرش شايد بيشتر از نيم ساعت نبود- ياد اتي فيلم بوتيك و سكانسي كه آقا شاپوري اون اسپري خارجيه را مي خواست به دندون اتي بزنه افتادم، بعد از اين كه بي حسي دندونم از بين رفت با خودم گفتم اگه مي دونستم مارك اسپري آقا شاپوري چيه حتما هر جوري بود پيدايش مي كردم تا لااقل چند ساعتي از ين درد كشيدن خلاص بشم... آخ !!!دندونم خيلي درد مي كنه.
اين عكس دندونم را هم مي ذارم اينجا تا عبرتي بشه براي ديگران كه مواظب باشن دندونه عقلشون اين طوري در نياد!
پي نوشت : راستي يه سوال بي ربط كسي ديشب مستند هامون بازها – از مجموعه يك فيلم يك تجربه – را ديد بنظر من كه خيلي بي خاصيت و مسخره از كار در اومده بود نظر شما چيه؟
