سینمایی که می رفتیم

اگر قرار شام دیشبم با Gianni در هتل عباسی نبود، در این یکی دو شب باقیمانده تا انتخابات هرگز پا به بیرون از خانه نمی گذاشتم، بخصوص عصر دیروز که حضور خاتمی در میدان نقش جهان، تجمع و ازدحام مردم را در ساعات بعد از سخنرانیش، در حوالی میدان دروازه دولت و خیابان چهارباغ اصفهان، خیلی خیلی بیشتر کرده بود. دیشب حضور پور شور ولی بیشتر فاقد شعورسیاسی جوانانی را می دیدی که اکثریتشان طرفدار میرحسین موسوی بودند، کاندیدایی که اگر بنظر من حمایت خاتمی همراهش نبود، طرفداری یک دهم این جوانان را هم همراهش نداشت، هر چند با این وجود نکته جالب اینجا بود که  آقای موسوی – که به عنوان یک هنرمند و یک آدم فرهیخته و نه سیاستمدار شخصا احترام خاصی برایش قائلم -  بدور از  انصاف خود را یک کاندیدای مستقل و  نه دنباله رو جریان اصلاحات معرفی کرد. از همه اینها که بگذریم بیشتر روی سخنم با سید محمد خاتمی است، کسی که دوم خردادش را من و بیشتر هم نسلانم ساختیم، بنظرم  او با حمایت از میر حسین موسوی به جای حمایت از حزب مهدی کروبی – و نه شخص آقای کروبی – مسیر اصلاحاتی را که در این چهار سال گم و گور شده بود، حالا در صورت انتخاب موسوی، به سمت نابودی مطلق خواهد برد. آقای خاتمی! ما شما را نخواهیم بخشید.